راز مسائل گوارشی و یبوست فضانوردان در بی وزنی کشف شد - اخبار ورزشی

تاریخچه بلع غذا در فضا و عبور از باورهای اشتباه گذشته

در روزهای نخستین سفر به فضا، دانشمندان نگران بودند که انسان ها بدون یاری نیروی جاذبه زمین توانایی فرو دادن لقمه را نداشته باشند. هضم غذا در بی وزنی بسیار پیچیده تر از تصورات اولیه بود، اما گرمن تیتوف (Gherman Titov) کیهان نورد شوروی در سال 1961 میلادی با خوردن نخستین وعده غذایی در مدار زمین اثبات کرد که عضلات مری با حرکات دودی می توانند غذا را به سمت معده راهنمایی نمایند. مدتی بعد نیز جان گلن (John Glenn) فضانورد آمریکایی با مصرف پوره سیب این فرآیند را تکرار کرد. گرچه بلع غذا به لطف مکانیسم های عضلانی بدن با موفقیت انجام می گردد، اما مسائل واقعی وقتی شروع می گردد که محتویات خوراکی به بخش های پایینی دستگاه گوارش می رسند.

دستکاری بی وزنی در میکروبیوم و تخمیر مخرب پروتئین ها

تحقیقات تازه با همکاری ناسا (NASA) و دانشگاه کوپنهاگ روی نمونه خون 52 فضانورد راز تازه ای از دستگاه گوارش را آشکار نموده. با ورود انسان به محیط کم جاذبه، باکتری های روده به جای فیبر به تخمیر شدید پروتئین ها روی می آورند زیرا نبود جاذبه حرکت غذا را در روده کندتر می نماید. میکروبیوم روده فضانوردان تحت تأثیر این روند دچار آسیب می گردد و تخمیر بیش از حد پروتئین ترکیبات سمی ایجاد می نماید. پژوهشگران تأکید دارند که این فرآیند مکانیسم اصلی بروز یبوست شدید در فضا است و طولانی شدن آن خطرات بالینی متعددی به همراه دارد.

پیامدهای ناشی از تخمیر پروتئین بر سلامت طولانی مدت کیهان نوردان

کاهش سرعت حرکت مواد دفعی در روده تنها به ناراحتی های گوارشی موقت ختم نمی گردد و پیامدهای عمیق تری بر سلامت جسمی و روانی کیهان نوردان باقی می گذارد. سلامت دستگاه گوارش در فضا با تمرکز حواس، خلق وخو و عملکرد کلی بدن ارتباط مستقیم دارد زیرا محصولات جانبی تخمیر پروتئین وارد جریان خون می شوند. دانشمندان هشدار می دهند که این ترکیبات شیمیایی خطر آسیب به کلیه ها را افزایش می دهند که این موضوع در مأموریت های طولانی مدت مانند سفر به مری بسیار خطرناک خواهد بود. اصلاح رژیم غذایی و استفاده از مکمل های پیش زیستی (Prebiotics) راهکارهایی هستند که برای بهبود حرکت روده و پیشگیری از اختلالات کلیوی پیشنهاد شده اند.

فناوری توالت های فضایی و پیچیدگی های دفع در سفینه ها

مدیریت پسماندهای انسانی در بی وزنی یکی از شاهکارهای مهندسی فضایی محسوب می گردد که مستقیماً با بهداشت و روانی فضانوردان در ارتباط است. توالت های فضایی در ایستگاه بین المللی با استفاده از جریان هوای مکنده، پسماندها را به سمت مخازن ویژه راهنمایی می نمایند تا از معلق شدن آن ها در کابین جلوگیری گردد. فضانوردان باید بدن خود را با تسمه های مخصوص محکم ببندند و دهانه مکش را دقیقاً تنظیم نمایند. هرگونه اختلال در عملکرد لوله گوارش یا سیستم مکش توالت می تواند فضایی سخت و طاقت فرسا برای ساکنان ایستگاه فضایی ایجاد کند.

کاربردهای زمین پایه این تحقیقات برای بیماران بستری در بیمارستان ها

داده های به دست آمده از زیست شناسی فضایی نه تنها راه را برای سفرهای بین سیاره ای هموار می سازد، بلکه کاربردهای درمانی ارزشمندی روی زمین دارد. تحقیقات گوارشی ناسا می تواند به بهبود شرایط بیمارانی که به علت بیماری های مزمن طولانی مدت در تخت بیمارستان بستری هستند یاری کند. عدم تحرک این بیماران دقیقاً شرایطی مشابه بی وزنی را در روده بازسازی می نماید و سرعت حرکت مواد غذایی را کاهش می دهد. دانشمندان امیدوارند با ارائه راهکارهای تغذیه ای اصلاح شده برای فضانوردان، کیفیت زندگی و درمان بیماران کم تحرک روی زمین را نیز ارتقا دهند.

منبع: Nature Communications

پیشنهاد اختصاصی سردبیر (علیرضا مجیدی)

این مقاله مجذوب کننده و جالب بود؟! پس برای خواندن این نوشته های مرتبط کلیک کنید:

• بیانیه خواندنی بیل گیتس درباره آینده هوش مصنوعی و بحران اشتغال انسان
• اعلام رسمی رویداد سپتامبر 2026 اپل (تاریخ 18 شهریور ساعت 20:30 به وقت ایران) : آیفون تاشو و شروع عصر جان ترنوس
• گارمین با معرفی ساعت هوشمند فنیکس 9، نمایشگر روشن تر و ناوبری روان تر را هدیه می دهد
• فیلم هایی که ذهنیت ما را تغییر دادند؛ شاهکارهای تحول آفرین تاریخ سینما
• شکستن رکورد دو 100 متر یوسین بولت به وسیله ربات انسان نما
• خداحافظی احساسی تیم کوک با اپل در آستانه تکیه زدن جان ترنوس بر صندلی مدیرعاملی